Savaşçı karakter açmıştım en başta. Yetenek olayını bilmediğimden level atladıkça her yeteneğe eşit puan vermeye çalışıyordum
Tabi benim içimde bir ukde kaldı. Biraz oynamayı falan da araştırdım artık yaz gelmesini bekliyorum. Yaz geldi eski hesabımı unutmuşum zaten onda her şeyi batırdığım için hiç umursamadım. Sıfırdan başlayacaktım arkadaş ile beraber. Bu sefer 49 level eklentisi de gelmişti. 49 leveli asla ulaşılamaz bir şey olarak görüyordum. 49 level dolaşanlar falan var böyle bize nasıl havalı geliyor. İkimiz de gene savaşçı açtık. Oynuyoruz falan böyle iyi köyü 30 level olduk arkadaş büyücü açacam ben dedi. Büyücü açarken de bir lonca görmüş Viper diye onlara katılmış. Bir baktım adı Viperxkaraejder. Dedim viper ne oğlum falan. Loncaya katıldım sende baştan büyücü aç loncaya katıl hemen.
Koşa koşa büyücü açtım loncaya katıldım. O sırada da ramazan geldi(zaten şuan yazma sebebim de her ramazan o anı hatırladığım için). Hiç unutamıyorum annemler gitmişti evde babaannemle kalıyordum. Sahura kadar uyanık kalıyordum ve bana kızan olmuyordu
Bunu şuan dediğim gibi hep aklıma geldiği için yazasım geldi. Garip bir şekilde çok güzel ve mutlu zamanlarımdı. Belki de çocuk olmamdandı bilmiyorum ama gerçekten güzel zamanlardı.
Sizin de aklınıza gelen böyle güzel zamanlar varsa sizde yazın, okuyup güzel anılar hatırlayalım





