fıkra

[Siyahgece]

Adam, Madrid'in en şık lokantalarından birine oturmuş yemek yiyecek,
> mönüyü inceliyor. Tam bu esnada,... yandaki masalardan birine muhteşem
> bir yemek gelmiş. Böyle çeşit çeşit garnitürün içine oturtulmuş,
> nefis bir sosla bezenmiş iki koskoca lop et parçası, mis gibi de
> kokuyor...
> Garsonu çağırmış adam, "Gözüm kaldı şu beyin yediğinde, bir porsiyon da bana getirin lütfen!.." demiş.
> - Ahhh, diye cevap vermiş İspanyol garson, görüyorumki Senor
> Madridli değil. Bu lokantamızın dünya çapında bir spesyalitesidir.
> Ancak haftalarca önceden sipariş vermek gerekir...
>
> - Yapmayın ya! Peki nedir bu, ayıptır sorması?
> - Bu, Senyor, boğa yumurtasıdır. Hemen karşımız arena biliyorsunuz,
> boğa güreşinde öldürülen boğanın yumurtalarıdır bu! Ama haklısınız, nefis bir yemektir...
>
> - Tamam tamam, demiş müşteri, önümüzdeki ay iş icabı tekrar Madrid'e geleceğim. Şimdiden yerimi ayırtın ve "boğa yumurtası" spesyaliteniz için bana bir rezervasyon yapın!
>
> Burnunda o nefis koku, bir ayı zor geçirmiş adam. Koşa koşa
> Madrid'in merkezindeki o meşhur lokantaya atmış kendini akşam,
> garsona kim olduğunu hatırlatmış, peçeteyi yakasına sıkıştırmış,
> başlamış beklemeye... Beş dakika, on dakika... Önce yine o mis gibi koku, derken garson elinde
> kocaman tabakla gelmiş, yine nefis garnitür, mis gibi bir sos ve
> ortada... iki küçücük lop et parçası.
>
> - Bu ne, diye isyan etmiş adam. O müşteriye getirdiğiniz tabakta
> koskoca iki et parçası vardı.
>
> - Ahh Senor, demiş garson, Madridli olmadığınız nasıl da belli... bu sefer maalesef boğa kazandı!