İstanbul'da Sessizlik...

[Fellowshıp]

Bir zamanlar bu sokaklar kalabalıktı...

Eminönü'nde kurulan tezgâhlar, Galata Meydanı'ndaki düellolar, gece yarısı başlayan lonca savaşları, saatler süren boss mücadeleleri... Her köşede bir dost, her sokakta bir anı vardı.

Kimimiz burada büyüdük. Kimimiz en yakın arkadaşını burada tanıdı. Kimimiz yıllarını verdi, uykusuz gecelerini, kahkahalarını, öfkelerini ve zaferlerini bu şehrin taşlarına bıraktı.

İstanbul Kıyamet Vakti, birçok kişi için sadece bir oyun değildi. Bir buluşma noktasıydı. Bir alışkanlıktı. Bir dönemin en güzel hatıralarından biriydi.

Fakat zaman durmuyor...

Bugün o sokaklarda eskisi kadar ses yok. Meydanlar daha sakin, lonca sohbetleri daha kısa, dost listeleri ise yıllar önce çevrimdışı olmuş isimlerle dolu. Bir zamanlar saatlerce dolup taşan şehir, artık sessizliğin içinde eski günleri hatırlatıyor.

Belki de her güzel hikâyenin bir sonu vardır.

Ama son demek, unutulmak demek değildir.

Bizler, bu oyunda yaşadığımız dostlukları ve anıları yanımıza alarak yeni bir sayfa açıyoruz. Aynı ekip, aynı dayanışma ve aynı ruhla yolumuza devam ediyoruz.

Çünkü bizi bir arada tutan şey sadece bir oyun değildi; birlikte geçirdiğimiz yıllardı.

Bugün İstanbul'un sokaklarında sessizlik hâkim olabilir...

Ama o ruh yaşamaya devam edecek.

Yeni mücadelelerde, yeni şehirlerde ve yeni savaşlarda yine omuz omuza olacağız.

İstanbul'da bıraktığımız her iz için teşekkür ederiz.

Hoşça kal İstanbul...

Ve hoş geldin, yeni macera.