PRESTİJ

[RIPPER]

Sihirbazlık Numarasının Üç Aşaması ve "Prestij"
Christopher Nolan'ın 2006 yapımı Prestij (The Prestige) filmindeki "prestij" anlatısı, filmin hem temel temasını oluşturur hem de filmin kendi kurgusal yapısını şekillendirir.

Filmde, Michael Caine'in canlandırdığı mühendis John Cutter karakteri, bir sihirbazlık numarasının her zaman üç aşamadan oluştuğunu anlatır. Prestij, bu aşamaların sonuncusu ve en önemlisidir.

İşte filmdeki anlatıya göre bir sihirbazlık numarasının üç aşaması:

---

1. Vaat (The Pledge)
Sihirbaz size sıradan bir şey gösterir: Bir iskambil destesi, bir kuş veya bir insan. Size bu nesneyi gösterir, incelemenizi ister ve onun tamamen normal, sıradan bir şey olduğuna sizi ikna eder. Ancak, elbette sıradan değildir.

---

2. Dönüşüm / Hile (The Turn)
Sihirbaz bu sıradan nesneyi alır ve onunla olağanüstü bir şey yapar. Örneğin, nesneyi veya kişiyi yok eder. Bu aşamada seyirci şaşırır ve sırrı çözmeye çalışır. Ancak Cutter'ın dediği gibi:

"Sırrı arıyorsunuz ama bulamazsınız, çünkü aslında bakmıyorsunuz. Siz kandırılmak istiyorsunuz."

---

3. Prestij (The Prestige)
Anlatının zirvesi burasıdır. Sadece bir şeyi yok etmek yeterli değildir; onu geri getirmeniz gerekir. Çünkü bir şeyi yok edip öylece bırakırsanız kimse alkışlamaz. Kaybolan o nesnenin veya kişinin geri döndüğü, seyircinin hayretler içinde kaldığı o son ve en zor aşamaya Prestij denir.

[Orionxxxaiakos]

Rivayet odur ki; kral, dondurucu bir kış günü, gecenin soğuğunda nöbet tutan bir muhafız gördü ve sordu:

+ "Üşüyor musun muhafız?"

- "Ben soğuğa alışkınım kralım" dedi, muhafız.”

+"Olsun ben yine sana sıcak bir elbise getirmelerini emredeceğim.”

Dedi ve kral gitti.
Lakin emir vermeyi unuttu.

Ertesi gün nöbet yerinde muhafızın soğuktan donmuş cesedini buldular.

Muhafız, nöbet yerinde bulunan duvara ölmeden önce bir yazı yazmış,

"Kralım ben soğuğa alışıktım, beni soğuk değil, sizin sıcak elbise vaadiniz öldürdü."

[RIPPER]

Rivayet odur ki; kral, dondurucu bir kış günü, gecenin soğuğunda nöbet tutan bir muhafız gördü ve sordu:

+ "Üşüyor musun muhafız?"

- "Ben soğuğa alışkınım kralım" dedi, muhafız.”

+"Olsun ben yine sana sıcak bir elbise getirmelerini emredeceğim.”

Dedi ve kral gitti.
Lakin emir vermeyi unuttu.

Ertesi gün nöbet yerinde muhafızın soğuktan donmuş cesedini buldular.

Muhafız, nöbet yerinde bulunan duvara ölmeden önce bir yazı yazmış,

"Kralım ben soğuğa alışıktım, beni soğuk değil, sizin sıcak elbise vaadiniz öldürdü."

Seyirci kraldı, ancak asıl katil "umut" oldu.

[maRbLey]

cool konu ama ne alaka ikv forum

[hattihumayun]

ripper bey forumumuz sadece ikv paylaşımlarına açıktır

[RIPPER]

cool konu ama ne alaka ikv forum

Dikkatli bakmıyorsun. Çünkü sahnenin tam üzerindeyiz.

[RIPPER]

ripper bey forumumuz sadece ikv paylaşımlarına açıktır

Haklısınız... Ben de zaten şapkadan tavşan çıkmasını beklerken, bize boş şapkayı alkışlatan o büyük illüzyonu anlatıyordum.
Hoçakalın…

[Orionxxxaiakos]

cool konu ama ne alaka ikv forum

Dikkatli bakmıyorsun. Çünkü sahnenin tam üzerindeyiz.

Aynı açıdan baktık,

İzliyoruz,

Bir süre daha izlemeye devam edeceğiz muhtemelen,

Ama artık alkışlamamız gereken bir final olmalı. Bu alkışın sonunda da bu kadar beklediğimize değdi, çok güzel bitirdiler, noktayı çok güzel koydular diyip geleceğe ışıkla bakabilmemiz için.

Ufak çaplı “ara alkış”lamalarımız olacaktı belki de, onu da “sessiz” gürültüleri sayesinde yapamıyoruz. (Arka plandan değişimler ve düzeltmeler oluyor fakat haberimiz yok, neden yapıldı; ne amaçlandı?)

Bu hayatta yerden bir çöp alıp çöp kutusuna atsan bile “ben bu çöpü yerden alıp çöpe attım” diye haykırmak? Eh.

Bab-ı Ali sunucusunda odak kaydı, çoğu klana geçti fakat herkes kıyıda köşede KP kasıyor, savaşarak değil.

Bir teşvik, birşeyler, bir aksiyon.

Çok problem var daha,

Bekliyoruz.

[RIPPER]

cool konu ama ne alaka ikv forum

Dikkatli bakmıyorsun. Çünkü sahnenin tam üzerindeyiz.

Aynı açıdan baktık,

İzliyoruz,

Bir süre daha izlemeye devam edeceğiz muhtemelen,

Ama artık alkışlamamız gereken bir final olmalı. Bu alkışın sonunda da bu kadar beklediğimize değdi, çok güzel bitirdiler, noktayı çok güzel koydular diyip geleceğe ışıkla bakabilmemiz için.

Ufak çaplı “ara alkış”lamalarımız olacaktı belki de, onu da “sessiz” gürültüleri sayesinde yapamıyoruz. (Arka plandan değişimler ve düzeltmeler oluyor fakat haberimiz yok, neden yapıldı; ne amaçlandı?)

Bu hayatta yerden bir çöp alıp çöp kutusuna atsan bile “ben bu çöpü yerden alıp çöpe attım” diye haykırmak? Eh.

Bab-ı Ali sunucusunda odak kaydı, çoğu klana geçti fakat herkes kıyıda köşede KP kasıyor, savaşarak değil.

Bir teşvik, birşeyler, bir aksiyon.

Çok problem var daha,

Bekliyoruz.

Sahne arkasında ne değiştiği seyircinin umurunda değildir; seyirci, perde açıldığında izleyeceği şova bakar. Bab-ı Ali'nin ıssız köşelerinde ruhsuz bir şekilde KP kasanlar ise artık savaşmıyor; onlar sadece ışıkların tamamen kapanmasını bekleyen yorgun seyirciler.

Bizi bu salonda tutan şey artık büyüye olan inancımız değil, sadece yıllarımızı verdiğimiz bu sahneye olan saygımız.
Dediğin gibi... Bekliyoruz.

[omeqla]

sahne henüz kararmadı en büyük numaralar artık bir şey olmaz dediği anda başlar bu kadar hikaye anlattıysanız sonunu bekleyecek takatiniz de vardır