Merhabalar hepinize.
Her güzel şeyin bir sonu vardır. Evet bu camiada bulunmak yaşadığım en güzel dönemlerden bir tanesiydi. Şüphesiz daha güzel anları da ömrüm ilerledikçe yaşayacağıma inanıyorum. Oyun ilk çıktığında herkes gibi Mynet reklamlarinda görüp başladım. Henüz lise talebesiydim birçoğumuzun online oyunlara merak saldığı dönem. Oyuna ilk giren kişilerden birisi de bu kardeşiniz ama emin olun hiçbir zaman iddialı olmadım. Tabi kendi çapımda büyük olmak için de yoğun çaba harcadım.
Bir dönem üniversiteyi kazanmam sebebi ile 4 sene bu camiadan uzak kaldım anladım ki bu gerçekten doğru bir karardı. Şimdi üniversite bitti ve üzerinden 2 yıl geçti hala buradayım. Bu kadar zaman sonra geri dönmek doğru muydu? Onu bilemeyecegim. Devrelerimiz iyi bilir ki yeni sisteme ayak uydurmak bizim gibiler için gerçekten zor oldu.
Burada tam da oyunu kapatmayı düşünürken uzun süre bende iz bırakacağını düşündüğüm sevgili Raiders Of Anatolia ailesi beni bağırına basmıştır ve yeniden oyundan zevk almamı sağlamıştır. Buna vesile olan sevgili BilgeTonyukuk kardeşime teşekkür ederim.
Ben bu zamana kadar hiç kimseden bir sorumluluk bekleyip istemedim ama bana verilen sorumluluklardan da asla kaçmadim. Ailemizin çıkarları doğrultusunda başka hiçbir şahsi hususta hareket etmeyerek yapılanmalarına faydalı olduğumu düşünüyorum
Eminim diğerleri de böyle düşünüyordur. Arkadaşlarımın bulundukları ortamda bugün huzur ve güven içinde oyun oynamaları bana gurur veriyor . Mutlu olmam için bu yeterli oldu.
Yoğun iş temposu ve dışarıda daha farklı sorumluluklar edinme isteğim ve de dışarıdaki dünyaya daha fazla zaman ayirmam gerektiğini düşündüğüm için camiada doldurduğum 10. Yılımı bu veda ile bitirmeye karar verdim.
Ne jandarma Ali'yi aramak için harcadığım bütün geceyi unutabilirim, ne de oyunun ilk klan savaşlarını çıkardığımız dönemleri
Hele hele 39 level döneminde bölgeden okuduğum şiirleri beni kırmayarak dinlediğiniz anları...
Bu bir vazgeciştir. Ama Yaseminde geceleri oturmaktan vazgeçecegimi sanmıyorum. Belki arada görmek konuşmak isteyen olursa orada karşılaşabiliriz kim bilir.
Sessiz sedasız aranızdan ayrılmayı planlıyordum ama bir hatira olmasını düşündüğüm için forumun küçük bir köşesinde veda konumuz olsun istedim.
Peki var midir gönül dargınlıgımız? Elbette vardır . Bazı anlar vardır ki o anları maalesef hüzünle hatırlayacağım.
Sessiz ve derinden idi herşey,
Ama bu sefer öyle olmayacak.
En iyisini yapmışsın kardeşim bende aynen bu tarz sebeplerden dolayı bıraktım ve 1 sene olacak neredesye. .. Sana hayatında başarılar dilerim umarım hayatındaki hedeflerine ulaşırsın kader arkadaşım
Ikvyi harbiden yaşıyanlardanmışsın yazdıklarından anlaşılıyor seni tanımam etmem ama forumda gördüğüm kadarıyla iyi bi kişiliğin var umarım herşey gönlünçe olur yolun açık olsun
Dünyada En Büyük kabadayılık EFENDİLİKTİR . AHMET ÖZ ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆TETİKÇİ ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
İstanbul Kıyamet Vakti her zaman kalbimizde yaşatacağımız bir oyun olacak. 2007 ve 2013 yılları arasında her anından her saniyesinden zevk aldığım, sonrasında ise düzenli bir şekilde olmasa da ara ara girip oynadığım, asla unutamacağım dostluklar kurduğum, gençliğimden bir parçamı verdiğim bir oyundu bu. Ama her güzel şeyin bir sonu var. İKV belki hala devam ediyor ama oyuncular için artık öldü. Güzel dostlar kazanmamıza vesile olan Mevlüt Dinç ve o zaman ki geliştirme ekibine teşekkürü borç bilirim, hepinize hayatınızda başarılar...
Yolun açık olsun,oyun burada bitecekse bitsin cidden daha gelişmeyecekse kapatın.Neden mi ?
En başta oyuncularla dalga geçer gibi konuşan aha gemi kalktı limana yaklașıyor gibi kelime oyunuyla alaycı tavır takınan insanlardan kurtuluruz.
Birde ortamı boş bulup kendini oyunun kralı sanan istedigi gibi at koşturan insanlardan ama krallık ün yapma sanırım eskide kaldı,herkes tekdüze olunca hiçbir şeyin anlamı kalmadı.
