Saat 03:02 aniden büyük bir sarsıntı ve ardınsıra kesilmeyen gök gürültüsü gibi sesler.. Sadece 17 Ağustos tarihinde değil , hiçbir zaman aklımdan çıkmayan unutulmayan anlar.. Ertesi sabah İzmit'te kan kokusu heryeri sarmış ve "Beni kurtarın ,buradayım! İmdat çığlıkları yükseliyordu ! O saniyeleri yaşayan birisi olarak tüm hayatını kaybedenlere Allah'tan rahmet dilerim..
Ne kadar üzüntümüzü ifade etmeye çalışsak da o anı yaşayan insanlarımız kadar içimizde acı hissedemeyiz.Sadece saniyeler içinde insanlar ailelerini, dostlarını, en sevdiklerini kaybettiler...
Öyle bir gece düşünün ki;
iyi geceler diye öptüğünüz annenizi,
küs arkadaşınızı,
kapı önündeki köpeğinizi sabah bulamayacaksınız...
7 yıl önce birisiyle tanıştım.17 Ağustos depreminde ailesini kaybetmiş, sadece kendi hayatta kalmış.İşte o insan bu durumdan bahsederken yüzündeki ifadeyi gördükten sonra daha iyi anladım.Allah kimseye bu durumları yaşatmasın...
Rabbim hayatını kaybeden vatandaşlarımızın mekanlarını cennet eylesin, geride kalan ailelerine sabır versin...
03:02
Sesimi duyan var mı?
ARGOS-ARGOSS
.
.
Düzenbazlık ince bir tüy ise adalet "Ecel Getiren"dir...