Bir Kalakalmışlığın öyküsü...
Gönderilme zamanı: 13 May 2012 14:03
Selamlar...
Bu öykümü yazarken çok düşündüm.Yazmamdaki mantıklı sebep neydi hala bilmiyorum.Ama yaşadığım bu olayı hepinizle paylaşmak ve en önemlisi belkide toplumsal bir mesaj vermek için anlatıyorum.Bu bir öykü,kalakalmışlığın öyküsü.Öykü dediğime aldırmayın,bir gerçek bu.Evet bir gerçek,hemde yaşadığımız bu hayat kadar...
Yıllarım,ekran başında geçti.Oynadığım oyunlar yüzünden hayatımın en verimli dönemini evde oturup,bilgisayar oyunu oynayarak harcadım.Belli bir oyun profilim yoktu aslında.Her türden oyunu denedim.Ama beni kendine en fazla çeken 'online' oyunlar oldu.Ve tabi bu online oyunlar arasında da 'İstanbul Kıyamet Vakti' nam-ı diğer İKV.
İkv'ye ilk başladığım zamanlarda,çok büyük keyifler aldım.Bunu asla yalanlamam !Ve bu kadar büyük bir keyifti ki günde 15-20 saat online olduğumu hatırlarım.Şaka değil,evet 15-20 saat!Boşa geçirilen bir gün,ve günler...
İtemsiz başladığım oyunda kimseyi tanımadığım halde,o kadar fazla saat online olduğum için full çarşı set dizmiştim zamanında.Ve daha sonra meteor.Ancak bu neyime yaradı?Hiç.Meteor dizdiğimin ertesi aylarında,fazla değil 2-3 ay gibi kısa bir süre sonra,Meteor bölgesi geldi.Yani 39 seviye.Ve bizim meteor itemler çöpe gitti...
Buna rağmen yılmadım,oyuna o kadar bağlanmıştım ki;tek düşündüğüm şey ikv olmuştu!
Kimileri oyuna dalar,yemek yemeyi unutur.Bense tam tersine oyuna dalarak,yanımda ıvır zıvır bir sürü fast food tükettim.Günlük en büyük keyfim 2.5 lt kola ve cips'di.Tabi ikv de !
Arkadaşlar,dışarı çağırırdı.Gitmezdim.Sebebini artık siz de tahmin edebilirsiniz.
Neyse o kadar azimle kastım,çalıştım(!)ki meteor bölgesinde de güçlendim.En son itemleri dizdim.Hatırlarsınız element hasarı+savunma ve saldırı setim oldu.Delicesine,maden çekiyordum.Yaratık kesiyordum.Oyun artık hayatımın bir parçası değildi.Hayatımın ta kendisi olmuştu!
Bu arada derslerim kötüye gitti,yaptığım tek şey eve gelip çantayı bir köşeye atarak,bilgisayar başına geçip oyun oynamaktı.Ve bu durum sorumluluk duygumu sıfıra indirdi.Yani online oyunlar yüzünden sorumsuz biri oldum.Bu olumsuzluk yüzünden kritik bir dersimin yıllık ödevini dahi yapmadım,ki yapmadığım zaman sınıfta kalmam yüksek ihtimaldi,bunu bilerek yapmadım!Çünki o an ikv daha tatlı gelmişti!Tabi başka oyunlarda vardı...
Şans eseri,hocaya yalvar yakar sınıf kaybı olmadan geçtim,ve şuan lise bitti.
Bu oyunu açıldığından beri oynadım.Yani yaklaşık olarak,orta okulun bitişi,lisenin başlangıcı civarındaydım ikv'ye başladığımda.Aşağı yukarı 4-5 yıl gibi bir süre,oynadım bu oyunu delicesine...Elde kalan ne oldu peki?
Yukarıda yazmıştım,bilgisayara oynarken öyle abur cubur tüketiyordum ki,neredeyse hayatımın en büyük zevki olmuştu.Bu bana 5 yılda tam 30 kiloluk bir yük yükledi!Evet tam 30 kilo!
İkv'yi sadece mesul tutmak yanlış,bir sürü online oyunları da katıyorum işin içine,bu oyunlara başladığımda 55-60 kilo civarındaydım.Ancak şimdi 90 küsür...
Bu oyunların beynimde bıraktığı bir hasar yok,gözlerim de de problem yok.Ama zihnimde çok büyük bir yaranın açılmasına sebebiyet verdi.O da üniversiteyi kazanamamam!
Hayatımın en büyük yenilgisi oldu...
İkv'nin 49 lvl günlerinde de bulundum.Ama fazla item dizemedim,ve tabi gene 39 lvl de dizdiğimiz itemler ÇÖP oldu!Ve bu oyun için harcadığım 5 yılın ardından bana kalan,vücut düzenimde bozukluklar ve herhangi bir yüksek eğitim kurumuna kaydolma durumumu engellemesi...
Çok başka davransaydım,örneğim;dışarılarda koşup oynayıp vücudu dinç tutsaydım,herhangi bir online oyun yerine bir spor aktivitesine katılsaydım,durum bu olmazdı sanıyorum...
Ama geçmiş geçmişte işte...
Şimdi bu oyunda ve diğer bütün online olsun olmasın tüm oyunlarda harcadığım zamana lanet okuyorum.Ama giden zaman,ve dinçlik geri gelmiyor...
Sizlere biraz da olsa bir kalakalmışlığın öyküsünü anlatmak istedim,belki çok edebi bir dilim yok,ama okuduğunuzu varsayarak teşekkür ediyorum.
Buradan bu oyuna yeni başlayan genç arkadaşlara söylüyorum;sakın ama sakın bu oyuna fazla alışmayın!Ve hiçbir oyuna tabiki.Herşeyi ikv'nin üstüne atmak olmaz.Piyasa da birçok para ve zaman tuzağı oyun var.Lütfen dikkatli olun!Mümkünse hiç başlamayın,gidin doğaya.Veya gidin bir spora.Kursa.Hiç mi hiç önermiyorum.He günlük tadında bırakan tiplerdenseniz o sizin kabileyetinizde büyük bir zevke dönüşebilir.Ama zamanımı ayarlamada dengesizim derseniz,kesinlikle ama kesinlikle hiçbir online'ye başlamayın...Sizde ortada kalakalmışlığın duygusunu tatmayın.
Dışarıda bir hayat akıyor,ve siz oyundasınız.Bence bunu derhal değiştirin,ve o akan hayatın içine sizde katılın.Yoksa çok geç olabilir,ve şunu da bilin ki;son pişmanlık fayda etmez.
Meçhuladam...
NOT:Kesinlikle bu eleştirim ikv'ye özel değil!Tüm online oyunlaradır.
Bu öykümü yazarken çok düşündüm.Yazmamdaki mantıklı sebep neydi hala bilmiyorum.Ama yaşadığım bu olayı hepinizle paylaşmak ve en önemlisi belkide toplumsal bir mesaj vermek için anlatıyorum.Bu bir öykü,kalakalmışlığın öyküsü.Öykü dediğime aldırmayın,bir gerçek bu.Evet bir gerçek,hemde yaşadığımız bu hayat kadar...
Yıllarım,ekran başında geçti.Oynadığım oyunlar yüzünden hayatımın en verimli dönemini evde oturup,bilgisayar oyunu oynayarak harcadım.Belli bir oyun profilim yoktu aslında.Her türden oyunu denedim.Ama beni kendine en fazla çeken 'online' oyunlar oldu.Ve tabi bu online oyunlar arasında da 'İstanbul Kıyamet Vakti' nam-ı diğer İKV.
İkv'ye ilk başladığım zamanlarda,çok büyük keyifler aldım.Bunu asla yalanlamam !Ve bu kadar büyük bir keyifti ki günde 15-20 saat online olduğumu hatırlarım.Şaka değil,evet 15-20 saat!Boşa geçirilen bir gün,ve günler...
İtemsiz başladığım oyunda kimseyi tanımadığım halde,o kadar fazla saat online olduğum için full çarşı set dizmiştim zamanında.Ve daha sonra meteor.Ancak bu neyime yaradı?Hiç.Meteor dizdiğimin ertesi aylarında,fazla değil 2-3 ay gibi kısa bir süre sonra,Meteor bölgesi geldi.Yani 39 seviye.Ve bizim meteor itemler çöpe gitti...
Buna rağmen yılmadım,oyuna o kadar bağlanmıştım ki;tek düşündüğüm şey ikv olmuştu!
Kimileri oyuna dalar,yemek yemeyi unutur.Bense tam tersine oyuna dalarak,yanımda ıvır zıvır bir sürü fast food tükettim.Günlük en büyük keyfim 2.5 lt kola ve cips'di.Tabi ikv de !
Arkadaşlar,dışarı çağırırdı.Gitmezdim.Sebebini artık siz de tahmin edebilirsiniz.
Neyse o kadar azimle kastım,çalıştım(!)ki meteor bölgesinde de güçlendim.En son itemleri dizdim.Hatırlarsınız element hasarı+savunma ve saldırı setim oldu.Delicesine,maden çekiyordum.Yaratık kesiyordum.Oyun artık hayatımın bir parçası değildi.Hayatımın ta kendisi olmuştu!
Bu arada derslerim kötüye gitti,yaptığım tek şey eve gelip çantayı bir köşeye atarak,bilgisayar başına geçip oyun oynamaktı.Ve bu durum sorumluluk duygumu sıfıra indirdi.Yani online oyunlar yüzünden sorumsuz biri oldum.Bu olumsuzluk yüzünden kritik bir dersimin yıllık ödevini dahi yapmadım,ki yapmadığım zaman sınıfta kalmam yüksek ihtimaldi,bunu bilerek yapmadım!Çünki o an ikv daha tatlı gelmişti!Tabi başka oyunlarda vardı...
Şans eseri,hocaya yalvar yakar sınıf kaybı olmadan geçtim,ve şuan lise bitti.
Bu oyunu açıldığından beri oynadım.Yani yaklaşık olarak,orta okulun bitişi,lisenin başlangıcı civarındaydım ikv'ye başladığımda.Aşağı yukarı 4-5 yıl gibi bir süre,oynadım bu oyunu delicesine...Elde kalan ne oldu peki?
Yukarıda yazmıştım,bilgisayara oynarken öyle abur cubur tüketiyordum ki,neredeyse hayatımın en büyük zevki olmuştu.Bu bana 5 yılda tam 30 kiloluk bir yük yükledi!Evet tam 30 kilo!
İkv'yi sadece mesul tutmak yanlış,bir sürü online oyunları da katıyorum işin içine,bu oyunlara başladığımda 55-60 kilo civarındaydım.Ancak şimdi 90 küsür...
Bu oyunların beynimde bıraktığı bir hasar yok,gözlerim de de problem yok.Ama zihnimde çok büyük bir yaranın açılmasına sebebiyet verdi.O da üniversiteyi kazanamamam!
Hayatımın en büyük yenilgisi oldu...
İkv'nin 49 lvl günlerinde de bulundum.Ama fazla item dizemedim,ve tabi gene 39 lvl de dizdiğimiz itemler ÇÖP oldu!Ve bu oyun için harcadığım 5 yılın ardından bana kalan,vücut düzenimde bozukluklar ve herhangi bir yüksek eğitim kurumuna kaydolma durumumu engellemesi...
Çok başka davransaydım,örneğim;dışarılarda koşup oynayıp vücudu dinç tutsaydım,herhangi bir online oyun yerine bir spor aktivitesine katılsaydım,durum bu olmazdı sanıyorum...
Ama geçmiş geçmişte işte...
Şimdi bu oyunda ve diğer bütün online olsun olmasın tüm oyunlarda harcadığım zamana lanet okuyorum.Ama giden zaman,ve dinçlik geri gelmiyor...
Sizlere biraz da olsa bir kalakalmışlığın öyküsünü anlatmak istedim,belki çok edebi bir dilim yok,ama okuduğunuzu varsayarak teşekkür ediyorum.
Buradan bu oyuna yeni başlayan genç arkadaşlara söylüyorum;sakın ama sakın bu oyuna fazla alışmayın!Ve hiçbir oyuna tabiki.Herşeyi ikv'nin üstüne atmak olmaz.Piyasa da birçok para ve zaman tuzağı oyun var.Lütfen dikkatli olun!Mümkünse hiç başlamayın,gidin doğaya.Veya gidin bir spora.Kursa.Hiç mi hiç önermiyorum.He günlük tadında bırakan tiplerdenseniz o sizin kabileyetinizde büyük bir zevke dönüşebilir.Ama zamanımı ayarlamada dengesizim derseniz,kesinlikle ama kesinlikle hiçbir online'ye başlamayın...Sizde ortada kalakalmışlığın duygusunu tatmayın.
Dışarıda bir hayat akıyor,ve siz oyundasınız.Bence bunu derhal değiştirin,ve o akan hayatın içine sizde katılın.Yoksa çok geç olabilir,ve şunu da bilin ki;son pişmanlık fayda etmez.
Meçhuladam...
NOT:Kesinlikle bu eleştirim ikv'ye özel değil!Tüm online oyunlaradır.