Şarapçı ve Umut
Günlerden Salı'ydı.
Şarapçı gine almış şarabını gine içiyordu.
Tek başındaydı .
Adı neden Şarapçı'ydı ? Neden elinden şarabını bırakmıyordu?
Neden yüzü gülmüyordu?
Bütün bunların cevabını merak eden Umut Şarapçı'nın yanına koştu.
Şarapçı'nın kafası güzel olduğundan ne dediğinin farkında değildi.
Umut yanına oturarak :
- Neden adın Şarapçı?
- Ben Hurdacıyım.
- Peki neden hiç çalışmıyorsun.
- Benim işim yokki. Ben Şarap içerim.
- E ama ben hurdacıyım demiştin.
- Yok evlat senin kulaklarına Şarap mı kaçtı?
- [Umut bir kahkaha patlatır].
- Bomba patladı kaçın kaçın ! ! !
- Yok yok [kısa bir gülme] ne bombası? Ben güldüm.
- Atom bombası'mı ? Bittik biz!
- Ne atom bombası bomba filan yok , hem sen hiç elinden Şarap'ı bırakmıyosun neden?
- Şarap yok ki içinde yıllar önce bitti Şarabım.
- E ne içiyorsun öyleyse.
- Şarap içiyorum be Umut sence bu şişede başka ne olabilirki?
- E ama şarabın bitmişti hani?
- Ne! ! ! ! ! ! Şarap'lar bitmişmi ? Eyvah bundan sonra ne içerim ben?
- [ Umut içinden " çişimi iç " der ]
- Evlat canın çekmiştir al bir yudum .
- [istemiyorum dese de zorla biraz içer]
- Şarapçı abi bak şarap paketi der ve şarapı alıp kaçar. -
_________________________________________________________________________________________________
Tamamen wsyegel'e aittir. Ve tarihçeye bağlı yazılmamıştır [ yani demek istediğim beyaz büyücülüğünün alakası yok ]
