Hırsızım ve af diliyorum
Gönderilme zamanı: 25 Tem 2016 10:53
Ne itemler çaldım, hey yavrum hey...
Millet şifresini verirdi; hesaba girip soyardım.
Kimisi eşya emanet ederdi, geri vermezdim.
Epe satarım, derdim. Adamdan parayı alıp epeyi vermezdim.
En baba hesapları soydum. 39 seviye dönemi benim zirvem ve temelim olmuştu. İnsanları kullandım. İnsanların zamanlarını çaldım, harcadım. Arkadaşlarımın iyi niyetlerini suistimal etmek bağımlılığım olmuştu.
Kibirliydim. İnsanların, özellikle çevremin yıldızının ben olmasını isterdim. Kimsenin benden zengin benden eşya bakımından donanımlı olmasını istemezdim. Eğitimim oyundan ötürü duraksadı. Liseden atıldım. Cahil olmama rağmen oyunda kendimi Aristotales zannederdim. Yakınlarımı rencide ederdim her zaman. Hemen hemen herkese kazık attım. Sunucular değiştirdim, herkesi dolandırdım. Kardeş dediler, çaldım; dost dediler, kestim. Gözümü hırs ve kötülük bürümüştü. Kendimi yüce bir kişilik görürdüm. Fakir ve oyunda yeni ya da bir yere gelemeyen oyuncuları beslerdim, şakşakçım yapardım. Onlar ne zaman gelişmeye başlarsa kafalarına çekiçle vurup '' kimsin lan sen'' derdim.
Bir gün her şeyden soğudum, özellikle oyundan. Hayatımın içine etmiştim. Bütün zamanımı bu oyuna vermiştim. Ahlakım yok olmuştu. Bir şeylerin değişmesi için fedakarlık yapmam gerekiyordu. Oyunu bırakma kararı aldım. Kararım çok katıydı. Asla geri dönmemek üzere, yeni ve aydınlık bi hayat için, üniversite için...
Öncelikle bütün servetimi bölüştürüp çevremde bulunan insanlara dağıttım. En sonunda karakterimi de eski bir dostuma verdim ve özür diledim. Çocuk çok şaşırmıştı. Ağlatmaya mı çalışıyorsun lan, demişti.
Evet, her şey bundan 5 sene önce gerçekleşti.
Şimdi çok sevdiğim bi hayatım var. Mutluyum ve eski ben değilim.
Akademik kariyer planlıyorum. Eskisi gibi salak ve cahil değilim.
Üzgünüm İkv halkı, üzgünüm...
Sizlere zarar verdiğim için, kendime zarar verdiğim için; çok ama çok üzgünüm. Bunları neden mi yazıyorum?
Buradan hiç dost edinemedim, ondan yazıyorum. Kimse beni özlemiyor, ondan yazıyorum. Dön artık, diyen yok, ondan yazıyorum. Bugün oyuna başlamak istedim. Kimsem olmadığı için indirmekten vazgeçtim.
Tekrardan üzgünüm.
Seviyorum sizi...
Gerçekten seviyorum...
Ve bir gün döneceğim...
Millet şifresini verirdi; hesaba girip soyardım.
Kimisi eşya emanet ederdi, geri vermezdim.
Epe satarım, derdim. Adamdan parayı alıp epeyi vermezdim.
En baba hesapları soydum. 39 seviye dönemi benim zirvem ve temelim olmuştu. İnsanları kullandım. İnsanların zamanlarını çaldım, harcadım. Arkadaşlarımın iyi niyetlerini suistimal etmek bağımlılığım olmuştu.
Kibirliydim. İnsanların, özellikle çevremin yıldızının ben olmasını isterdim. Kimsenin benden zengin benden eşya bakımından donanımlı olmasını istemezdim. Eğitimim oyundan ötürü duraksadı. Liseden atıldım. Cahil olmama rağmen oyunda kendimi Aristotales zannederdim. Yakınlarımı rencide ederdim her zaman. Hemen hemen herkese kazık attım. Sunucular değiştirdim, herkesi dolandırdım. Kardeş dediler, çaldım; dost dediler, kestim. Gözümü hırs ve kötülük bürümüştü. Kendimi yüce bir kişilik görürdüm. Fakir ve oyunda yeni ya da bir yere gelemeyen oyuncuları beslerdim, şakşakçım yapardım. Onlar ne zaman gelişmeye başlarsa kafalarına çekiçle vurup '' kimsin lan sen'' derdim.
Bir gün her şeyden soğudum, özellikle oyundan. Hayatımın içine etmiştim. Bütün zamanımı bu oyuna vermiştim. Ahlakım yok olmuştu. Bir şeylerin değişmesi için fedakarlık yapmam gerekiyordu. Oyunu bırakma kararı aldım. Kararım çok katıydı. Asla geri dönmemek üzere, yeni ve aydınlık bi hayat için, üniversite için...
Öncelikle bütün servetimi bölüştürüp çevremde bulunan insanlara dağıttım. En sonunda karakterimi de eski bir dostuma verdim ve özür diledim. Çocuk çok şaşırmıştı. Ağlatmaya mı çalışıyorsun lan, demişti.
Evet, her şey bundan 5 sene önce gerçekleşti.
Şimdi çok sevdiğim bi hayatım var. Mutluyum ve eski ben değilim.
Akademik kariyer planlıyorum. Eskisi gibi salak ve cahil değilim.
Üzgünüm İkv halkı, üzgünüm...
Sizlere zarar verdiğim için, kendime zarar verdiğim için; çok ama çok üzgünüm. Bunları neden mi yazıyorum?
Buradan hiç dost edinemedim, ondan yazıyorum. Kimse beni özlemiyor, ondan yazıyorum. Dön artık, diyen yok, ondan yazıyorum. Bugün oyuna başlamak istedim. Kimsem olmadığı için indirmekten vazgeçtim.
Tekrardan üzgünüm.
Seviyorum sizi...
Gerçekten seviyorum...
Ve bir gün döneceğim...