İKV Forum

Benden bir tavsiye hayatta geri dönme

Görev yapmayı seviyorsan 49. seviyeye kadar oyna. Ama 49 olunca oyunu bırak devamında zevk alamazsın...

En iyi tavsiyem hiç oynama

Benim tavsiyeme nuhalif olan "adamın oynamasını neden istemiyorsun oyun çok güzel" diyen sana garantör olacak kişiler varsa oyna...

Sana şunu söyleyeyim : Çemberli ve sığınaklar önünde bekleyip gruba alınmadığın ve oradakilerin bir anda grup bölgesine girip tek kaldığını gördüğün zamanki halin seni çok üzecektir
Görev yaparken sana yardımcı olabilecek bir oyuncu bulamadığın zaman çok üzüleceksin.
Görevleri yapamadığın zaman çok üzüleceksin.
Karşı klandan bir oyuncu seni tek vuruşta yere indirdiği zaman çok üzüleceksin.
O kadar maden çekmene rağmen bir saf çekememen seni çok üzecektir.
Grup bölgelerine binbir zahmetle ısrarlar girmene ve o kadar vakit harcamana rağmen madalya ile çıkman seni çok üzecektir.
Oyunda o kadar çok burnu havada insan var ki profesör olsan dahi seni ezik çarla görükleri zaman kaideye almazlar.
Adama, Rehber olduğum zamanlarda bölgede rehber aradığı zaman 39 level karakterimle ben rehberin yardımcı olayım dediğimde" bi s.." mesajını alıp yasaklanıyordum
Savaşçı karakterinle oyuna başladıysan 49. seviyede yapacağın tekşey meteor sancak bölgesinde vs atmaya çalışmak olacaktır tabii oradaki tılsımlı ful karakterler seni modda bırakırlarsa

Daha böyle 100lerce madde halinde sıralarım gider


Sonuç olarak ikv pişmanlıktır...

ForumPOLO yazdı:Eğer Derindeki Sır paketi ile birlikte oyunu bıraktıysanız oyuna sakın yeniden başlamayın.

1) Yeraltı Bölgesi neredeyse tamamen boş, bu nedenle görevleri yapmanız neredeyse imkansız.

2) Arkadaş bölgeniz olmadığı için yeni eşyaları üretmeniz ve bölgelere girmeniz hayli zor olacak.

3) Oyundaki oyuncu nüfusunun %10'u KP veya maden kasıyor, %20'si Meteor Lodos Sancak'ta VS atıyor, %70'i ise Kurt Mağarası önünde bölge için bekliyor. Buna rağmen Karakürk görevi için yardım istediğinde bir kişi dahi bulamıyorsun.

4) 39 seviye zamanındaki arkadaşlığın milyonda birini bulamazsın. Artık oyunda arkadaşın yoksa teksin ! Loncalar ve kutuplaşmalar nedeniyle yazdıklarına cevap dahi alamazsın.

5) En kalabalık sunucu her zaman olduğu gibi Eminönü'dür.

6) Eskiden savaşçı bile olsanız şimdi büyücü açmak zorundasınız aksi takdirde bölgelere giremezsiniz.

Bunca olumsuzluğa rağmen güzel olan bazı şeyler var.

Oyunun grafikleri, karakterleri, müzikleri ve atmosferi hala aynı ve gözlerini kapadığında aynı havayı soluyorsun.

Eminönü'ndeki madenlerin tamamı boş olduğundan arttırıcı alarak kısa zamanda açıklarını kapayabilirsin.

Unutma ki artık o güzel günler yok ve muhtemelen oynadıkça '' Bu ne ya herşey para para para '' diyeceksin ama çocuğun gibi elinde büyüyen bu oyuna ya para vereceksin ya da herşeyi içine atarak oyunu sileceksin.

Umarım kısa zaman içinde oyunumuzun geliştirme ekibi arasında yer alıp, daha fazla çöküşe gitmeden yapılan bazı yanlışları düzeltme şansı yakalarım.

Bu yazılanlar gerçekten beni etkiledi , eline gönlüne sağlık..

Oyunda çocuk sayısı üst düzeyde , olgun ve yetişkin insanlar var fakat hep kendi ortamlarında takılırlar ve şunu da belirtmek isterim ki oyun insanların gözünü o kadar karartmış ki sanırım bu insanların parazit yaşamlarından kaynaklanıyor kimse kimse 1m bile vermek istemiyor..Bu oyunda sayılamayacak kadar iyilik yapmışımdır fakat inanın o kadar çabuk unutuldu ki bunlar ben bile şaşırıyorum, ve bir o kadar da gereksiz görülüyor zaman geçtikçe ..Yani anlayacağınız ben insanlara değer verdikçe hoş güler yüzlü derin düşüncelerle yaklaştıkça insanlar beni arkalarından vuruyor oldu ama onlara göre normal bir davranış gibi geliyor ..Eğer sende saf ,temiz kalpli ,insanların düşüncelerini çok derinden düşünen, yarım sever , her ne kadar geceni gündüzünü oyuna vermiş fakat itemlerini bir çırpıda arkadaşına verebilen , oyundaki 4t parayı gözünü kapatmadan harcayabilen ve daha sayamadığım özelliklere sahip isen bu oyuna başlamamanı tafsiye ediyorum elbette mutlu anların olacaktır ama inan bana çok kısa ve geçici olacaktır , üzüldüğün anlar ise neredeyse 10 kat fazla olacaktır.
Neredeyse kimsenin kimseye saygısının olmadığı üzücü bir dönemi yaşıyoruz, saygılarımla Enes.