Kızıl - Artık Yalnızım

İKV için yazdığınız hikayeler, şiirler veya kurgusal eserleriniz
Cevapla
Kullanıcı avatarı
Cankurtarann
Teşkilat Neferi
Teşkilat Neferi
Mesajlar: 518
Kayıt: 28 Ara 2012 11:28
Sunucu: Meran
Klan: Arzın Çocukları

Kızıl - Artık Yalnızım

Mesaj gönderen Cankurtarann » 30 Haz 2018 16:50

Resim
...
Küçük masum bir çocuktum . Saçlarım uzun ve kahverengiydi , köklerinden uçlarına giderek rengi açılan bir kahverengiydi . Ama nedense kızıl renge aşıktım . Sebebini bilmem ama kızılın yanına bir tek kendimi yakıştırırdım . Sanki sadece benim olmasını istediğim şarkı kasetleri gibi .

Daha 12 yaşındayım , ilk defa göreceğim mavinin ikiye böldüğü şehri . Anlatıldığı kadar güzel miydi acaba ? Acaba bana sahip çıkabilecek miydi ? Bilmiyorum . Bildiğim tek şey sayılı saatlerin kaldığı . Evet çok az kalmıştı . Gökyüzü aşağıdan daha güzel görünüyordu , bulutlara dokunma hayalini yaşıyordum . Şimdi ise bulutların içinden geçiyoruz . Sanırım hayat da hayallerim kadar ilginçti . Neden böyleydi bilmiyorum.

Yaşım daha on iki . Bana söylenen tek şey ' Sen daha çocuksun , gül eğlen oyna . ' Sizce de artık çok sıkıcı bir cümle değil miydi ? Belki ben dur-durca-ca-cak-tı-tı-tıım kı...

.
.
.
Bi an sol gözümü 3 - 4 saniyeliğine açmıştım . Görebildiğim tek şey bir yakışıklı beyefendinin bana bakışıydı . Hiç bir yerimi hissetmesem de kulaklarımın çalıştığını biliyordum . Çünkü sürekli şu kelimelerin netleştiğini duyabiliyordum:
' Çocuk , çocuk ! İyi misin , heyy çocuk ! '
Evet ben iyiydim de neden burda yatıyordum ve burnuma is kokuları geliyordu . Yoksa biri benim en sevdiğim yastığımın yünlerini mi yakıyordu ? Hayır , hayır ne kadar sevsem de onu evde bırakmıştım , bu yüzden onu yakmadıklarını biliyordum . Peki ney yanıyordu şu an ?


Ansızın bir korkuyla kalkmaya çalıştım lakin kalkamamıştım , gözlerim tam açıktı ama . Etrafta tozların çarpıştığını görürken o beyefendi elimden tutup kaldırmaya çalıştı. Bu sefer dedikleri farklıydı:

- Kimle geldin ? Onlar nerde , seni burdan çıkarmam lazım !!

Anladığım kadarıyla panik halindeydi ama ben neden burdaydım ve biri neden bi şeyler yakıyordu bilmiyordum . Daha kendime gelememiştim .

.
.
.
Tekrardan gözümü açmıştım . Soluma döndüm ve orda bir takvim vardı . Baktım . Bugün ayın 17'siydi . Bi terslik vardı . Biz 14'ünde fotoğraftan gördüğüm o Eminönü'nün düz taşlarının üstünde geziyor olacaktık . Neden üç gün geçmesine rağmen o beyefendi ile küçük bir odadaydım ? Sizce de çok saçma değil mi ? Cam var ama baktığımızda ağaçlar , bulutlar yok .
Artık tam kendime gelmiştim . Ve ağzımdan çıkan kelimeleri net söylemeye çalıştım . Üçüncü deneyişimde başarabilmiştim . Ve şunları o beyefendiye söyledim:

- Beni neden burda tutuyorsun ? Ben babam ile oraya gitmek istiyorum .
- Bana bak ismini bilmediğim çocuk !

Bu esnada kapının açıldığını ve bir doktor ile hemşirenin gelip beyefendiye ' artık taburcusunuz. ' dediklerini gözlemledim .
Beyefendi beni giydirip kendi evine götürmüştü . Bu zamana kadar kendimde olamadığım için neden benle ilgilendiğini ve babamın nerde olduğunu soramamıştım . Evde artık ona sordum . Bana baştan sona kadar ne olduğunu anlatmıştı . Anlatması bitmesiyle beraber sol gözümden üç damla yaş düştükten sonra o beyefendiye sarılarak şunları dedim:

- Ben, ben demiştim ama ihtiyara: binmeyelim o tayyareye .

Beyefendi acımı anlamış ve bana karşılıklı olarak sarılmıştı . Beyefendi sert , disiplinli birine benziyordu . Anladım artık yalnızım . Yaşım daha on iki . Sorguladığım tek şey: kıyametin neden benle uğraştığıydı .

Kullanıcı avatarı
Cankurtarann
Teşkilat Neferi
Teşkilat Neferi
Mesajlar: 518
Kayıt: 28 Ara 2012 11:28
Sunucu: Meran
Klan: Arzın Çocukları

Re: Kızıl - Artık Yalnızım

Mesaj gönderen Cankurtarann » 01 Tem 2018 13:23

Bir sonraki bölüme geçmek için tıklayınız .

Cevapla

Kimler çevrimiçi

Bu forumu görüntüleyen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir